ქართული დამწერლობა მსოფლიოში ერთ-ერთი უძველესი და უნიკალური ანბანური სისტემაა. იგი სამი ისტორიული ფორმისგან შედგება, რომლებიც საუკუნეების განმავლობაში თანმიმდევრულად განვითარდა.

ასომთავრული

V საუკუნე

უძველესი ქართული დამწერლობა, რომელიც საეკლესიო და სამონასტრო ხელნაწერებში გამოიყენებოდა. მისი მონუმენტური, გეომეტრიული ფორმები დღესაც გვხვდება ეკლესიების წარწერებში და ფრესკებზე.

ასომთავრული ასოები ხასიათდება მკაფიო, სიმეტრიული ფორმებით და ძირითადად რელიგიური ტექსტების გადაწერისთვის გამოიყენებოდა.

ნუსხური

IX საუკუნე

ასომთავრულიდან განვითარებული კურსიული დამწერლობა. უფრო მარტივი და სწრაფი წერისთვის შექმნილი, ნუსხური ძირითადად რელიგიურ ტექსტებში გამოიყენებოდა.

ნუსხური ასოები უფრო მომრგვალებული და ერთმანეთთან დაკავშირებულია, რაც წერის პროცესს აჩქარებდა.

მხედრული

XI საუკუნე

თანამედროვე ქართული ანბანი, რომელიც საერო დამწერლობიდან განვითარდა. დღეს ყველა სფეროში გამოიყენება და 33 ასოსგან შედგება.

მხედრული დამწერლობა გამოირჩევა ელეგანტური, მომრგვალებული ფორმებით და კალიგრაფიული თვალსაზრისით განსაკუთრებულ ესთეტიკურ ღირებულებას წარმოადგენს.

იუნესკოს აღიარება

2016 წელს ქართული ანბანის სამივე სახეობა - ასომთავრული, ნუსხური და მხედრული - იუნესკომ კაცობრიობის არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.

ეს აღიარება კიდევ ერთხელ ადასტურებს ქართული დამწერლობის უნიკალურ კულტურულ და ისტორიულ მნიშვნელობას.